KENG :)

AFS :)

Wed, 03 Sep 2008 19:05:10 +0700

ไม่ได้เข้านานเกินนนน

ผลสอบออกแล้ว

........

......

....

...

100120101 นางสาวศุภรัตน์ มหิทธยาภรณ์ วัฒนาวิทยาลัย ตัวจริง ไอซ์แลนด์ / เหนือ

ปลื้มมมม >.<

dream. :)

Sun, 22 Jun 2008 18:48:13 +0700

JENESYS 8-14 DEC 2008

YP48 AUGUST 2008-JULY 2009

ขอให้สอบติด : ))

สาธุ~

just..

Sun, 18 May 2008 05:04:02 +0700

รอ รอ รอ แล้วก้รอต่อไป :))

ผ่านมาปีครึ่ง ล้มเลิกตอนนี้ก้แย่สิ จริงม๊ะ?

สู้ต่ออีกสามปีแล้วค่อยว่ากัน:))))))))

ยังไงซะนะ ก้เป็นคนแรก ที่เก่งรัก ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น;)

ทำอะไรที่มันเกินตัว เหนื่อยไปมั้ยชั้น?

Tue, 27 Nov 2007 22:52:27 +0700

สวยมั้ย? ทายดิ๊ ว่าที่ไหน?

ก . เกาหลีเหนือ

ข . เกาหลีใต้

รูปนี้ชั้นถ่ายเองนะเนี่ย ไม่เชื่อถามคู่เกย์ได้! 5 55

ตอนนั้นเป็นวันอาทิตย์ เวลาก็คงประมาณทุ่มสองทุ่มล่ะมั้ง? จำไม่ได้:)

ชั้นป่วยอีกแล้วอ่ะ! คราวนี้เป็นไซนัสอักเสบ :(

ดีนะที่ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลทัน ขืนปล่อยไว้นานคง .. ต้องผ่าตัดอีก

เข้า-ออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเลยไง เหมือนมันเป็นบ้านหลังที่สามรองมาจากโรงเรียน 55 เป็นงั้นไป? ก็นะ ไม่รักษาสุขภาพเอง ผลที่ได้ก้เป็นแบบนี้แหละ! ขนาดป่วยยังโดนมายแฟมิลี่ด่าใส่เป็นชุดเลย ก็รู้ว่าห่วง แต่ค่อยด่าหลังจากหายดีแล้วไม่ได้หรอคะ? เป็นงี้ ไม่มีกำลังใจดูแลตัวเองเลยไง:(

เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย? ดูแลตัวเองกันหน่อยนะ อย่าให้เหมือนชั้น:)

เรา .. มาคุยกันดีกว่า

เผอิญว่าไม่มีอะไรทำอย่างรุนแรง~

วันที่10 พฤศจิกา รึเปล่า? ที่ดงบังมาถ่ายโฆษณา?

เออ นั่นแหละ! วันนั้นชั้นไปตามมาอีกตามเคย

ก็นะ เรื่องแบบนี้ คงเป็นกิจกรรมยามว่างสำหรับชั้นไปแล้วล่ะมั้ง:)

คือแบบ เพิ่งรู้ตอนวันศุกร์ แล้วตัดสินใจไปตามตอนเช้าของวันเสาร์

คิดดู! ไม่รู้อะไรเลยว่ามันจะเดินทางไปไหนบ้าง แต่ก็ยังจะไป!!

แล้วแบบ ตัดสินใจได้ตอนนั้น ของก็ยังไม่ได้เตรียม รีบวิ่งออกมาจากบ้าน ลืมของไว้เยอะโคดอ่ะ แต่ถ้าจะให้วิ่งกลับไป มันก็เสียเวลา จริงมั้ย?

ออกจากบ้านตั้งแต่ 10 โมงเช้า แถมยังโดดเรียนพิเศษอีก แย่เนอะ:(

เอาจริงแบบโคดจะไม่คุ้มไงในตอนเช้า แดดก้ร้อน แล้วตอนบ่ายชั้นดันนัดกับเพื่อนไปดูหนัง ตามไปถึงสะพานพระราม๘ พอประมาณเที่ยงกว่าๆก็รีบกลับไปดูหนัง ไม่ได้ๆหรอก เรื่องดูหนังก็สำคัญเช่นกัน:)

และแล้วชั้นก็เตร็ดเตร่อยู่ที่สยามจนถึง 6 โมงกว่าๆ เพราะต้องรอเพื่อนที่จะไปด้วยกัน และชั้นจะกลับไปโรงแรมอีกครั้งนึง เพราะมั่นใจว่าต้องได้เจอแน่ๆ มีคีย์การ์ดของโรงแรมก็เงี้ย เจอแน่นอน!!

แต่อุปสรรคก็มาขัดขวางอีกจนได้ เมื่อบีทีเอสสายสีลมดันขัดข้อง เห้อ ออ เลยต้องนั่งแท็กซี่ไปซะงั้น! แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยการจราจรบนท้องถนนก็ไม่ได้แย่ไปซักเท่าไหร่นักหรอก และชั้นก้ถึงโรงแรมอย่างปลอดภัย เย่ส!

ข้อดีของการที่คุณจองห้องพักที่อยู่ตึกเดียวกันกับศิลปิน มีดังนี้

1. คุณสามารถเข้าออกภายในตัวโรงแรมได้เพียงโชว์คีย์การ์ด

2. หากคุณรู้ชั้นที่ศิลปินคนโปรดพัก คุณก็สามารถขึ้นไปยังชั้นนั้นๆได้

3. คุณสามารถยืนรอศิลปินลงมานอกเขตที่กั้นไว้ให้แฟนคลับธรรมดาทั่วไป แต่กรณีนี้คุณต้องลงมาก่อนศิลปินจะลงมาประมาณ 1 นาที

4. ถ้าคุณโชคดีพอ การที่จะได้ใกล้ชิดกับศิลปินคนโปรดไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป เมื่อคุณเป็นแขกของที่นั่น และมีความกล้า หน้าด้าน และหน้าทนมากพอนะคะ:)

คำเตือน!!

1. หากคุณเป็นผู้ที่มาพักของโรงแรมดังกล่าวแล้ว กรุณาเชิดเข้าไว้ เพราะไอ้รปภ.อ้วนๆ หัวล้านๆ จะคอยจับตามองคุณเสมอ เพราะคิดว่าคุณไม่ใช่แขกของที่นี่ ดังนั้น หากจะไปไหนมาไหน กรุณาถือคีย์การ์ดของคุณไว้ตลอดเวลา หยิ่งให้มากที่สุด หากไอ้บ้านั่นพูดจาไม่ดีกับคุณ ด่าออกไปเลยค่ะ!:)

2. เมื่อรู้ชั้นที่ศิลปินพักแล้ว ถ้าจะขึ้นไป กรุณาเอาสิ่งที่คิดว่าจะทำให้เกิดเสียงออกจากตัวคุณให้หมด ตั้งโทรศัพท์ให้เป็นระบบสั่น หรือถ้าจะให้ดี ปิดไปเลยก็ได้

3. ระวังจะเจอกับเมเนเจอร์สุดหล่อนะคะ ถึงแม้ว่าท่านเค้าจะหน้าตาดีมากก แต่ก้ที่รู้ๆกันกับนิสัยของคนเกาหลี คุณอาจจะโดนไล่ออกมาด้วยภาษาอังกฤษที่ไม่ตรงกับความหมายที่เค้าต้องการสื่อออกมา

4. ถ้าจะฝากของให้ละก็ การ์ดหน้าห้องเค้าฝากมาบอกว่า ต้องสิ่งของเล็กๆเท่านั้น อย่างเช่น จดหมายค่ะ

อ่ะต่อๆ พอ ชั้นมาถึงก็รีบขึ้นลิฟต์ไปเลย มีคนบอกว่าดงบังพักชั้น 16 โอเคๆ ชั้นก็รีบขึ้นไป

ปรากฎว่า มันเงียบเชียบมากเลยค่ะ

มันผิดชั้นน่ะสิคะ เพราะปกติถ้าใช่ ทั้งชั้นจะมีแต่เสียงเอะอะของคนเกาหลีและมีการ์ดนั่งเฝ้าหน้าห้องอยู่ค่ะ

ไม่เป็นไรๆ เลยลงไปชั้น14 เพราะครั้งนี้อาจจะพักชั้นเดียวกับเอสเจอีกก็ได้ แต่ผลที่ได้ก็คือ เงียบเหมือนเดิม ให้ตายสิ! ชั้นเลยลงไปยังห้องที่จองเอาไว้ แต่ดันลืมเบอร์ห้องซะนี่! 5 55 เครียด!

ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะเสียเวลา กดลิฟต์เพื่อลงมายังชั้นล่างทันทีเลย และแล้ว เมื่อลิฟต์เปิดออก สิ่งที่เห็นก็คือ รปภ. การ์ด และไอ้คนใส่ชุดดำทั้งหลาย มองเข้ามาแปลกๆ ชั้นก็งงสิ! อะไรหรอ?

เมื่อก้าวออกมาจากลิฟท์เท่านั้นแหละ ตกใจค่ะ! แฟนคลับเยอะมากกอ่ะ ยืนเบียดกันอยู่ข้างหลังเชือกเส้นสีแดงที่กั้นเอาไว้ไม่ให้ลำเข้ามา ตอนนั้นชั้นงงมากๆ หัวสมองว่างเปล่า เดินออกมาอย่างเบลอๆ แต่ก็พอได้ยินพวกชุดสีดำเค้าบอกพวกชั้นประมาณว่า

"รีบเดินลงไปนะครับ.."

เสียงนั้นมันลอยเข้ามาแล้วก็ผ่านหูชั้นออกไป ชั้นยังคงเดินเอื่อยๆ เพื่อหาทางที่จะยืนรอดงบัง แต่ให้ตาย มันไม่มีที่ว่างส่วนไหนที่จะทำให้ชั้นแทรงลงไปได้เล๊ ยย จนพนักงานคนนึงเค้าชี้ให้ชั้นลงไป

แต่คิดเหรอ ..ว่าคนอย่างชั้นจะลงไปจริงๆ? ฝันไปเถอะ ชั้นเลยเดินไปอยู่หน้าเชือกสีแดง ซึ่งตรงนั้นชั้นสามารถเป็นอิสระจากกันถูกเบียดและ จากเชือกสีแดง

และเพียงแค่ 1นาทีหลังจากนั้นเท่านั้นเทพเจ้าทั้ง5ก็เดินลงมาค่ะ กรี๊ดดดดด!

ไม่ได้ร้องออกมาหรอก เพียงแค่ยิ้มอย่างดีใจเท่านั้นเอง ฮะฮ่า~

ปาร์คยูชอน เดินผ่านหน้าชั้นไปพร้อมกับโบกมือให้

ชิมชางมิน เดินไปอย่างรวดเร็ว

ชองยุนโฮ ก้าวขายาวๆตามไป หน้างี้ บึ้งซะ!

ส่วน .. คิมแจจุงน่ะหรอ?

ในขณะนั้น การ์ดคนนึงคงเห็นว่าชั้นไม่ได้อยู่ในเชือกสีแดง เลยเดินมากั้นชั้นไว้โดยเฉพาะ แล้วคือไม่ได้กั้นไว้แบบธรรมดา จะกอดชั้นแล้วมั้งนั่น รอบข้างเงียบมากกว่าที่เคยเป็น แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงคนรอบตัวตะโกนเรียกชื่อบ้างเป็นระยะ แต่ไหงไม่มีใครเรียกชื่อ คิมแจจุงเลยล่ะ? และชั้นก็ไม่ได้รู้เลย ว่าเค้าห้ามตะโกนเสียงดังในบริเวณนั้น และข้อดีข้างต้นที่ได้บอกไปแล้ว คุณต้องลืมอิมเมจของคุณให้หมด และไม่ต้องแคร์สายตาของใครๆที่จะมองมา หน้าด้านเข้าไว้ แล้วการตามศิลปินของคุณจะไม่ผิดหวัง:)

และ ชั้นก็ตะโกนไปเต็มๆเลยว่า "แจจุง!!"
และ คุณรู้มั้ยคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น?

ก. โดนพี่ชุดดำที่จะกอดชั้นลากออกไปข้างนอก

ข. โดนผู้หญิงที่ชั้นยืนบังอยู่ข้างหลังนั้นด่าขึ้นมา

5 55 คำตอบมันไม่มีอยู่ในนี้หรอก จริงๆแล้ว สิ้นเสียงชั้น คิมแจจุงยิ้มค่ะ แจจุงยิ้ม:))

ทุกสิ่งรอบกายในวันๆนี้ดูช่างสวยงาม~~ 5 55

"ห้ามใช้เสียงครับ.." นั่นคือเสียงที่คนที่กอดชั้นอยู่พูดขึ้นมา แต่ใครจะไปสนใจล่ะ

แจจุง นายรู้มั้ย? หลังจากไผ่ได้รับรอยยิ้มจากนายแล้ว

ตอนนั้น สมองไผ่ว่างเปล่าไปหมด ไม่มีความคิดที่จะทำอะไรต่อไปในตอนนั้น ไผ่ทำได้เพียงแค่มองนายเดินผ่านหน้าไป จนเห็นแต่หลังของนายที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ

แม้ตอนนั้นการ์ดคนนั้นเค้าจะไม่ได้กันไผ่เอาไว้แล้วก้ตาม แต่สมองของไผ่ตอนนั้นก็ไม่ได้สั่งให้วิ่งตามไป เหมือนนายตรึงชั้นให้อยู่กับที่ ทำให้ชั้นก้าวเดินไปไม่ได้ซักพัก และรู้มั้ยว่าตอนนั้นชั้นก็ยังไม่รู้อยู่ดีนั่นแหละว่า นายยิ้มให้ชั้น

และเมื่อชั้นเรียบเรียงอะไรหลายๆอย่างได้ ก็เข้าใจค่ะ 5 55 ชั้นนี่สมองปลาทองจริงๆ

แจจุง ครั้งสุดท้ายที่ชั้นเจอนายที่เมืองไทยคือที่ร้านอาหารในคืนวันนั้น ชั้นไม่ได้จองโต๊ะเอาไว้ เพราะไม่รู้ว่านายจะไปทานข้าวที่นั่น เลยต้องมามองนายตรงท่าเรือที่จะจมแหล่ไม่จมแหล่เนี่ยนะ

และความหน้าด้านของชั้นก็เข้าสิงอีกแล้ว เมื่อชั้นกับเพื่อนเดินเข้าไปในร้านอาหาร และเดินเข้าไปนั่งยังโต๊ะที่ใกล้กับนายมากที่สุด ถึงแม้จะเห็นแค่ด้านข้างกับด้านหลังก็ตามที แต่ใครบอกว่าที่ตรงนั้นว่าง มันมีคนนั่งอยู่แล้วน่ะสิ! แต่ต้องขอบคุณเค้ามากเลยที่ให้ชั้นมาได้นั่งมองนายตั้งนานแหน่ะ:)

ท่าทางจะหิวนะ ก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียวเลย

ดื่มไวน์ด้วย เป็นห่วงนะ นั่นมันเพิ่งจะ2ทุ่มกว่าๆเอง

ชั้นหันไปคุยกับเจ้าของโต๊ะแป๊บเดียว นายก็หายไปจากที่นั่นซะแล้ว ปรากฎว่า นายไปคุยกับทีมงานนี่เอง

นั่งอยู่นานเลยจนพนักงานที่เห็นแก่เงินนั่นมาไล่ออกไป ชั้นเลยต้องออกไป ตอนแรกกะจะรอแล้วไปส่งที่สนามบิน แต่ มาคิดอีกที ใกล้แค่นี้ก็เกินพอแล้วมั้ง ดีไม่ดีไปที่สนามบินอาจไม่ได้เห็นใกล้ถึงขนาดนี้ก้ได้
ชั้นเลยตัดสินใจกลับเป็นเวลาประมาณ3ทุ่ม

แค่นั้นก็พอแล้วมั้ง แค่นายยิ้มให้ก็พอแล้วมั้ง

รู้ รู้ว่าหลังจากวันนั้นไปนายก็คงจะลืมคนที่ตะโกนเรียกชื่อนายท่ามกลางความเงียบ แต่ไม่เป็นไร เดือนหน้า ชั้นจะตะโกนเรียกนายใหม่นะ เมื่อถึงตอนนั้นนายต้องจำเอาไว้ แล้วต้องเอาของขวัญที่ชั้นตั้งใจทำมาให้ ต้องใช้มันนะ ถึงสีนี้นายจะไม่ค่อยโอกับมัน แต่รู้มั้ย? ชั้นเลือกมันตั้งนาน เพราะไม่รู้ว่านายชอบแบบนั้น รู้ว่าชอบสีดำ แต่สีแบบนั้นมีเยอะแล้วไม่ใช่หรอ? :))

ชั้นตั้งใจนะ! ชั้นทำมาครั้งแรกด้วย! แม่เห็นแล้วยังอึ้งเลย:)

ที่สถานีสามย่าน คืนนั้นชั้นต้องบอกแท๊กซี่ให้มาส่งที่สถานีที่ใกล้ที่สุด เพื่อจะได้กลับบ้าน

บีทีเอสสยาม นั่งรอเพื่อนจนเค้าประกาศว่ามันขัดข้อง:(

รู้มั้ย? ว่ามันคือที่ไหน? พารากอนไง! สวยดีเนอะ;)

อาทิตย์หลังจากนั้น เป็นงานออดิชั่น กลุ่มที่ชนะจะได้ meet & greet กับดงบังชินกิ

หน้าเวทีใหญ่!

มันมีมากกว่านี้นะ มันมีวันที่5ตุลาด้วยอ่ะ แต่ขี้เกียดแล้ว!
ไม่เป็นไรๆ เนอะ ไว้ครั้งหน้า:)

ไร้สาระมากเลยกับวันนี้ 55

บางทีนะ ชั้นก็รู้สึกแย่กับพ่อแม่ ที่ขอในสิ่งที่อยากได้ แต่กลับไม่ได้

แต่พอมานั่งคิดดูแล้ว ไอ้สิ่งที่ชั้นอยากได้แล้วท่านจะไม่ให้ มันก้แค่ส่วนน้อย 1 ใน 10เท่านั้น

ชั้นรู้ว่าท่านมีเหตุผลของท่านที่จะไม่ให้:)

แต่ในเรื่องที่ไร้สาระ อย่างเช่นเรื่องพวกนี้ พ่อแม่ชั้นกลับอนุญาตอย่างไม่อยากจะเชื่อ

จริงๆแล้วชั้นก็พร้อมในทุกๆอย่างๆนะ ได้ในทุกอย่างๆที่อยากได้ ยิ่งเรื่องพวกนี้ด้วยแล้ว

ท่านยอมออกตังค์ให้กับเรื่องไร้สาระนั่น :))

เมื่อเป็นอย่างนี้ มาคิดๆดูกับสิ่งที่เคยน้อยใจ มันเป็นความรู้สึกที่งี่เง่าเนอะ?

อย่างน้อยชั้นก็ยังโชคดีกับคนกลุ่มอื่นๆมาก ที่ได้ถึงขนาดนี้:)))

เพราะงั้น พวกคุณที่โดนกักไม่ให้ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ก็จงสู้ต่อไป!

อธิบายในสิ่งที่คุณต้องการ แสดงให้ท่านเห็นว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ไร้สาระ

มันเป็นกิจกรรมที่พักสมอง และได้ออกกำลังกาย

บอกความประสงค์ของคุณและอธิบายให้ท่านเข้าใจ .. ชัยชนะอยู่แค่เอื้อมเท่านั้น!!

"แล้วคุณจะโชคดีเหมือนชั้นค่ะ.."

ฉันเหมือนต้นไม้ที่ขาดน้ำไร้ก้านใบ
แต่เธอเหมือนดอกไม้ที่สดใสทุกยาม
ฉันเหมือนก้อนดินที่ด่างพร้อยและต้อยต่ำ
แต่เธอเหมือนเมฆงามที่อยู่สูงเกินคว้า
กับคนไม่สำคัญ เธอสำคัญกว่าฟ้า กว่าใครบนโลกนี้
เธอเป็นดังสายฝนของคนอ่อนไหว
เธอเป็นลมหายใจที่ฉันต้องมี (ฉันต้องมี)
เป็นที่สุดสิ่งดีๆ ที่เจอ พอใจแค่ได้รักๆ เธอเท่านั้น
เราไม่ต้องรักกันแต่ฉันต้องรักเธอ
รู้ตัวเสมอ หัวใจที่ซ่อนเร้น เต้นได้อยู่ก็เพราะเธอ
หลงเหลือกี่วันนับจากนี้ไม่เป็นไร
ก็จะรักจะใช้ให้หมดทุกนาที
พรุ่งนี้ต้องเป็นวันสุดท้ายก็ยินดี
แค่วันนี้พบเธอมันก็คุ้มนักหนา

เพราะเนอะ เพลงนี้:)))

ขอเวลา " ปล่อยวาง "

Wed, 19 Sep 2007 19:09:16 +0700

"เหนื่อย.."

เค้าบอกว่า ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจ เศร้าใจ ทุกข์ใจ
ถ้าอยากปลดปล่อย ก็ให้ร้องไห้ออกมา แล้วลืมมันไปซะ!
พร้อมกับเริ่มต้นมันใหม่ในวันพรุ่งนี้..
..แต่ถ้า..
ร้องไห้ออกมาเพราะเรื่อง "งี่เง่า" ล่ะก็
อยากหยุด แต่หยุดไม่ได้ล่ะก็ ..
ให้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
แล้วนําตาก็จะเหือดหายไปเอง
หรือ..
อยากระบาย..
หาที่เงียบๆ อย่างเช่นทะเล ภูเขา หรือแม้กระทั่ง ในห้องนอนของตัวเอง
ตะโกนมันออกไป ร้องมันออกไป
แล้วทุกอย่างมันคงจะดีขึ้นเอง

ท้องฟ้า ? สวยใช่มั้ย ?
แล้ว .. มันจะสวยอย่างนี้ ไปอีกนานแค่ไหน ?
หากมีเรื่องเครียด หรือไม่สบายใจ
ลองไปชายทะเลดูสิ! นั่งคนเดียวเงียบๆ
เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า อารมณ์เราคงจะดีขึ้น
เย็นลง หากท้องฟ้าสดใส
หม่นหมอง หากท้องฟ้ามืดครึ้ม

เค้าบอกกันว่า "ปัญหา มักมีทางออกเสมอ"
เพียงแค่เราหันหน้าเข้ามาคุยกัน เจรจากัน อย่างนั้นหรือ?
ปัญหาบางปัญหา มันอาจจะหาทางออกไม่ได้ก็ได้
มันอาจจะต้องกักเก็บไว้กับตัวเราเอง อาจจะต้องพยายามแก้ไข
โดยการลืมมันไป ให้มันหายไปตามเวลา
..
.
ตอนนี้ ชั้นกำลังมีปัญหา!
ในหลายๆเรื่องที่เข้ามาไม่ซำในแต่ละวัน
เบื่อ เหนื่อย อยากพัก ท้อ
ชั้นแก้ปัญหานั้นไม่ได้
ทั้งที่คิดว่า มันจบไปแล้วเรียบร้อย
โอเค! อาจจะเพราะ ชั้นเป็นคนแข็งกระด้าง ไม่แคร์ใคร
ก็มันจบไปแล้ว ชั้นคิดอย่างนั้น
แต่ . กับคนอื่น เค้าไม่จบด้วย
โอเค! ชั้นอาจจะเพิ่งรู้ว่า คนอื่นนั้น
อ่อนไหว อ่อนแอ คิดมากเกินกว่าที่จะให้มันจบ
เอาล่ะ .. ชั้นก็พยายามไม่คิดอะไรอยู่แล้ว
แค่เพียง ชั้นไม่อยากให้เรื่องมันยืดเยื้อ
ไม่อยากให้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
ไม่อยากต้องมานั่งร้องไห้กับปัญหา "งี่เง่า" เรื่องเดิมอยู่อย่างนั้น

เข้าใจนะ!?

..I pray for this love to be true ..
อธิษฐาน ? ขอพร ? สมหวัง ? มีความสุข ?
ได้จริงๆหรือ ?
คนกลุ่มหนึ่ง เกิดมา ดีพร้อม มีครบทุกอย่าง
ทั้งฐานะ ชาติตระกูล การศึกษา ความรัก
ความเอาใจใส่ ทุกอย่างที่ไม่ต้องมานั่งประนมมือขอพร
..แต่..
คนกลุ่มหนึ่ง เกิดมา ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรเลยซักอย่าง
ยากจน ไม่มีการศึกษา ชาติตระกูล ความพร้อมทางด้านต่างๆ
ต้องทำทุกอย่าง ดิ้นรน แม้กระทั่ง ต้องมานั่งประนมมือขอพร
แต่ .. ไม่มีทางได้กับสิ่งที่ขอไป
ทำไม ท้องฟ้าที่ดูสดใส ดูท่าทางใจดีอย่างนั้น
ต้องให้คนสองกลุ่มนี้แตกต่างกันออกไป ?
..
.
อาจจะมีอีกแง่ที่ บุคคลที่เพียบพร้อมไปทุกอย่าง
กลับต้องมาขวนขวาย สวดมนตร์ ภาวนาขอ
สิ่งที่เรียกว่า "ความรัก"

บางที ชั้นอาจจะเป็นหนึ่งในนั้น
ที่ต้องมานั่งเงยหน้ามองท้องฟ้าทุกวัน
เพื่อมองหา "ความรัก"
จริงๆแล้วความรักมีอยู่รอบๆตัวเรา ทุกย่างก้าวที่เราเดิน
อาจไม่ใช่ความรักจากคนแปลกหน้า
แต่..
เป็นความรักจากพื้นดินที่เราเหยียบ
ต้นไม้ที่เราเดินผ่าน
หรือแม้กระทั่ง..
..สิ่งต่างๆที่เรานึกไม่ถึง
ในเมื่อความรักอยู่ใกล้แค่นี้แล้วทำไม?
ทุกคนต้องมองไปหาถึงที่ที่อยู่ไกลออกไปจากตัวเรามากเหลือเกินน?
ทำไม ไม่หันกลับมามองบุคคล สรรพสิ่งรอบตัว เราบ้าง?
บางที อาจจะพบกับสิ่งที่ดีกว่านี้ :)

แต่ .. มันก้คงไม่เสมอไปหรอก

ความรัก ต้อง ไขว่คว้า
ความรัก ต้อง พยายาม
ความรัก ต้อง กล้าแสดงออก
ความรัก จริงใจ
และ..
ความรัก ต้อง ความรัก

จากวันนั้นมาก้เป็นเวลาเกือบ 2 ปี แล้ว
ที่ชั้นได้หลงรักใครซักคน รักจนไม่เผื่อที่ไว้ให้ใคร
รักจน คิดว่า อาจจะยอมทำอะไรซักอย่างได้เพื่อเค้าคนนี้
แต่มันคงจะดีใช่มั้ย? ถ้าทำไป แล้วเค้าเห็น ?
แต่นี่ .. ทำไปแล้วก็เปล่าประโยชน์
ปิดทองหลังพระ .. ก็คงดีใช่มั้ย? เปล่าประโยชน์ที่จะทำ?
หลายคนที่มองว่า มันไร้สาระ!
โอเค ก้ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าคุณรักใครซักคนคงจะลืมคำนี้ไปอยู่แล้ว

เค้าทำให้ชั้น ยิ้มได้
เค้าทำให้ชั้น มีความสุข
เค้าทำให้ชั้น เขิน
เค้าทำให้ชั้น มีกำลังใจ
เค้าทำให้ชั้น มีความหวัง
เค้าทำให้ชั้น รัก

เค้าทำให้ชั้น แสร้งยิ้ม
เค้าทำให้ชั้น เสียใจ
เค้าทำให้ชั้น ร้องไห้
เค้าทำให้ชั้น ไม่มีแรงจะสู้ต่อไป
เค้าทำให้ชั้น เหนื่อย
แต่..
เค้าก็ยังทำให้ชั้น รัก อย่างไม่เปลี่ยนแปลง
นั่นแหละ .. คือความรัก

ผลตอบแทนของความรักครั้งนี้ แทบจะไม่มี
ไม่มีเลย ไม่ว่าจะทำยังไงก้ไม่มีทาง
แต่ ..
ใครจะแคร์ ชั้นไม่สนใจ
โง่สิ ถ้าจะปล่อยให้เค้าจากไป
โง่สิ ถ้าจะจบความรักเพียงเพราะ ไม่สมหวัง
โง่ ถ้าจะเลิก!

ไม่ใช่ว่า เราไม่เคยเจอกัน
ไม่ใช่ว่า เราไม่เคยพบกัน
ไม่ใช่ว่า ชั้นไม่รู้จักเค้า
ไม่ใช่ว่า เค้าไม่รู้จักชั้น

โอเค ชั้นอาจจะเคยท้อแท้และหมดกำลังใจที่จะรักนายต่อไป
แต่ .. ไม่รู้สิ แค่ชั้นพักซักนิด กำลังใจที่เหือดหายก็เพิ่มมาเต็มเหมือนเดิม
อาจเพราะ .. ฟ้าไม่ให้ชั้นเลิก
โชคชะตา ไม่ให้ชั้นหยุดตามหามัน
และ กับอะไรในหลายๆอย่าง

จะ 24 เดือนแล้วนะ ที่ชั้นรักนาย
นานเหมือนกัน ไม่เคยมีใครที่ชั้นรักมากและนานขนาดนี้เลย เชื่อเหอะ!
เราผ่านอะไรมาด้วยกันก็เยอะนะ
เจ็บปวด เศร้าโศก ร้องไห้ ยิ้ม มีความสุข
เยอะจนนับไม่ถ้วน

คิมแจแจ :)

เค้าบอกว่าชั้นไม่สนใจนายอ่ะ
เค้าบอกว่าชั้นสนใจแต่เจ้าหญิง!
เค้าบอกว่าชั้นชอบคนใหม่
เค้าบอกว่าชั้นไม่ได้สนใจนายแล้ว
จริงหรือ ? แจแจ?
..
.
ถ้าไผ่ไม่สนใจแจแจ
แล้วไผ่จะรู้ได้ไงว่านายถือกระเป๋าหลุยสีทอง ไปแรดที่ปารีสมา?
รู้ได้ไงว่าแจแจใส่รองเท้าเขียวเดินตะลอนๆกับไอ้ยุนโฮที่งานแต่งเมเนเจอร์?
จะรู้ได้ไงว่าแจแจย้อมผมสีทองอีกแล้ว?

และ จะรู้ได้ไงว่านายออกซิงเกิ้ลใหม่อีกแล้วน่ะฮะ???
ถามหน่อยเหอะ!?

เค้าถามกันว่า ทำไมต้องรักคนนี้ด้วย?

ไม่มีเหตุผลล่ะ ที่จะรักแจแจ

ก็รักอ่ะ จะให้ทำไง

ไผ่รักคิมแจจุงที่ชอบทำหน้าตาย

ไผ่รักคิมแจจุงที่ยิ้มไม่เป็น

ไผ่รักคิมแจจุงที่เวลาถ่ายรูปแล้วชอบแอ๊บแบ๊ว

ไผ่รักคิมแจจุงที่ขี้อาย

ไผ่รักคิมแจจุงที่หน้าสวยจนผู้หญิงยังอาย

ไผ่รักคิมแจจุงที่เค้าบอกกันว่าเป็นเกย์

BIRTHDAY*15 YEARS

Sun, 26 Aug 2007 01:02:24 +0700

21 สิงหาคม >>ขอบคุนที่จำกันได้^^

ที่มาอัพได ก้เพราะ.. ต้องนั่งรอพี่สะใภ้อัพได น้องเขยนานๆทีจะทำตัวดี ชิม๊ะ??

เพราะงั้นนน หน้านี้มันคงมีแต่รูป เพราะไม่รู้จะอัพไร อีกอย่างตอนนี้มีรูปเยอะ 55

'ทิวลิ๊วว' กำเนิดมาจากคนแปดคน(?)ที่ไปเลือกอยุนานน
ดีแล้วที่ไม่เอาหมาสีชมพู เพราะทิ๊วมันเปนหมอนชั้นเยี่ยมของชั้นนน;))

'วอลคุง' หมีขั้วโลกที่กำลังจะจมน้ำเนื่องจากโลกร้อน? พี่ผึ้งไปรับ
มาให้เก่งเลี้ยง ฮ่าๆ น่ารักกก กก วอลคุงบอกว่า คิดถึงพี่ผึ้งงมากมายเลยไง:D

ดูอี้ที่รักกก รักเทอโค่ดดดด วันนี้แอนนิเวอร์ 9 เดือนแล้วว
ตื่นเต้นน นน นนน :))))))*

-v[86o,kdqot:) iydohv'gva:us;t 55 << อ่านออกช๊ะ?

น้องสาววว วว 30นี้ แอนนิเวอร์ 1 ปี 7 เดือนนะจ้ะเทออ
ขอบคุนนนนน รักซิสโค่ดดดดดดดดด;)

พี่ทิพย์ๆ อาทิตย์หน้า เราคงไม่เจออะไรแปลกๆเเล้วช๊ะ?
เก่งเริ่มกินอะไรไม่ลงแล้วไง 55

ชั้นชอบบบบบอันนี้ที่สุดดดดดดดดดดดดด รักเต่าที่สุดเล๊ยยยยยยย
หายเร็วๆๆนะเทออออ วันจันทร์ต้องมาด้วยล่ะ!!

ปีนี้ชั้นมีความสุขโค่ดดดด รักทุกคนนเลยไง:))))*

-------------------------------------------
เธออาจมองว่ามันทั่วไป
เธอไม่ได้มีท่าทีอะไร
เธอก็จริงใจของเธออย่างนี้
พูดคุย เธอก็คุยด้วยกันทุกราย
ประสาของคนที่ยิ้มง่าย นิสัยดี
ไม่พิเศษกับใคร

ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน
เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว
แต่ฉันคิดเลยไปไกล
อยากจะขอร้องกัน

อย่าทำอะไรให้ใจฉันสั่น
อย่าทำอะไรให้มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ
ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง
อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น
ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

คำผ่านๆที่เธอพูดไป
อย่างคำว่าเธอคิดถึงจะตาย
เธอจะรู้ไหมฉันมีความหวัง
ทุกวันเมื่อเราคุยด้วยกันมากมาย
ที่ฉันทำเป็นพูดเล่นใส่ว่ารักจัง
ฉันนั้นพูดจากใจ

ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน
เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว
แต่ฉันคิดเลยไปไกล
อยากจะขอร้องกัน

อย่าทำอะไรให้ใจฉันสั่น
อย่าทำอะไรให้มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ
ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง
อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น
ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

คนอ่อนไหวไม่ควรสนิท เธอไม่รู้และเธอไม่ผิด
แค่ขอสักนิด ช่วยช่วยให้มันจบที ไม่ต้องดีกับฉัน

อย่าทำอะไรให้ใจฉันสั่น
อย่าทำอะไรให้มันคิดได้
ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ
ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น
อย่าทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง
อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน
อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น
ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ

(รู้ดีว่าเธอไม่เคยรักกัน) ไม่ได้พิเศษตรงไหน
(รู้ดีแต่ฉันมันคนอ่อนไหว) ยิ่งดีกับฉันเท่าไหร่ยิ่งรักเธอ
(รู้ดีว่าเราแค่เป็นเพื่อนกัน) แต่มันไม่เคยจะทนไหว
(รู้ดีแต่ฉันมันคนอ่อนไหว) จะห้ามให้ตายก็รักเธอ

เพลงนี้ชั้นชอบบบบบบ 55

ตอนนี้เวลา1.10 และคุนพี่สะใภ้ก้ไปนอนแล้ว
เพราะงั้นน ก้ไม่จำเปนต้องอยู่ต่ออ 55

ทุกคนนนน ฝันดีนะค๊ะ;D

ถึงเธอคนนั้น? ความเลวของชั้น!

Sun, 29 Jul 2007 19:30:31 +0700

หรือว่าเป็นคนห่างไกล? ??

เพลงนี้เป็นเพลงที่ฉันนั้นเขียนให้เธอ

คนรักที่ฉันยังไม่เคยเจอ..สักครั้ง

ก็ฝันไว้ว่าซักนึง จะร้องเพลงนี้ให้ฟัง

แต่ว่ายังไม่เจอ ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน?

หลับตา ลองนึกว่าเธอนั้นเป็นยังไง?

จะมีอะไรที่คล้ายๆกันบ้างมั้ย?

จะเป็นคนใกล้ตัวรึเปล่า? หรือว่าเป็นคนห่างไกล?

และต้องทำยังไงให้เรานั้นได้เจอะกัน?

ดวงใจดวงนี้มีความรัก ล่องลอยคอยไปอย่างเคว้งคว้าง

ผ่านวันอ้างว้างนี้โดยลำพัง หวังเพียงสักวันได้พบใคร

ดวงใจดวงนี้มีความรัก อยากให้มีคนได้มันไป

เธออยู่ที่ไหนรักแท้ของฉัน? ต้องรออีกนานซักเท่าไหร่

..ถึงจะได้เจอ?

หากฉัน มีวันได้พบเขานั้นจริงๆ

ฉันพร้อมจะทำทุกๆสิ่ง..เพื่อเขา

จะทำให้เขามีความสุข จะไม่ให้เขาปวดร้าว

ไม่ปล่อยเขาให้เหงา "จะรักเขาจนหมดใจ"

"เรื่องราวของความรักของคนทุกเพศทุกวัย ยังเป็นปัจจัยสำคัญเป็นแรงผลักให้โลก

นี้หมุนรอบตัวเองและหมุนรอบดวงอาทิตย์สืบต่อไป ความรักก่อเกิดสิ่งประดิษฐ์มาก

มาย ความรักก่อเกิดงานศิลปะทั้งหลาย และถึงแม้ความรักจะก่อเกิดความตาย

แต่ สุดท้ายทุกคนก็โหยหาความรัก.."

ซากุระเป็นดอกไม้สำหรับคนที่มีรักมั่นคงที่สุด

มันจะผลิดอกสวยงามเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์

หลังจากนั้นก็จะร่วงโรย ต้องรอจนครบหนึ่งปีจึงจะเบ่งบานอีกครั้ง

การที่เราจะรักใครซักคน..ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเขา

หรือตัวเราเอง..แต่ควรพยายามปรับตัวให้เข้ากับกันและกันดีกว่า

อย่ารอที่จะบอกรัก ให้รีบบอกคนที่เรารักซะ

ก่อนที่จะไม่มีเขาคนนั้นให้บอกอีกต่อไป

"..ก็ไม่รูว่าอะไร ทำให้เราได้พบกัน? ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้.."

วันฝนตก? แย่มั้ยล่ะ?

...
..
.

คนหน้าตาธรรมดา

คนตัวเล็กๆ

คนที่ไม่เคยสนใจชั้น!

ชอบเค้าเข้าแล้วรึไง?

ไม่ใช่หรอก..ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนเลย

..คิดจะรัก ต้องเกี่ยวกับเรื่องน่าสนใจ ไม่น่าสนใจด้วยรึไงกัน?

...
..
.

ทำไมชั้นต้องเริ่มรักใครก่อนทุกครั้งด้วย!?

ครั้งแรกก้รู้แล้ว..ว่าไม่มีทางเป็นไปได้

ครั้งแรกก็รู้แล้ว..ว่าเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว

และอีกหลายๆอย่าง

...
..
.

คุณรู้มั้ย? ว่าคุณกำลังให้ความหวังชั้นอยู่

กำลังทดสอบชั้นอยู่รึไง?

อยากให้ชั้นตะโกนออกไปว่า "ชอบคุณ" หรือไง?

แต่..เสียใจ ครั้งนี้ชั้นไม่อยากใช้คำว่า "เวลาไม่เคยพอ"

เพราะถึงมันจะพอไม่พอยังไง..มันก็ค่าเท่ากัน

...
..
.

ขอบคุณที่ทำให้ชั้นค้นพบว่ายังมีคนไทยที่นิสัยดีมากๆอยู่คนนึง

ขอบคุณที่ทำให้ชั้นรู้สึกรักคนไทยมากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่

ขอบคุณมิตรภาพที่ทำให้เราสองคนได้มารู้จักกัน

ขอบคุณคนใจร้ายคนนั้นที่ทำให้ชั้นได้รู้ว่าคุณนั้นดีแค่ไหน

ขอบคุณช่วงเวลาเกือบยี่สิบชั่วโมงที่เราได้อยู่ด้วยกัน

ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราได้มีช่วงเวลาดีด้วยกัน

แม้มันจะเป็นช่วงเวลาที่น้อยนิดก็ตาม

...
..
.

C'est Un BonBon *

...
..
.

...
..
.

BY : PAiii..Bonbon*